Maurycy Axer
Biografia
Maurycy Axer, urodzony 4 czerwca 1886 roku w Przemyślu jako Moritz Joachim Axer, był polskim adwokatem i działaczem społecznym żydowskiego pochodzenia. Syn adiunkta urzędu podatkowego Abrahama Leona Axera i Fanny Grün, uzyskał świadectwo dojrzałości w 1904 roku, a następnie studiował prawo we Wszechnicy Lwowskiej i na Uniwersytecie Lwowskim.
W latach 1914-1916 służył w armii austriackiej, początkowo w 4 baterii 10 pułku haubic polowych. 20 lutego 1916 w Wiedniu poślubił Ernestynę Fryderykę Schuster, a w sierpniu tego samego roku został przydzielony do żandarmerii polowej i skierowany na front albański, gdzie spędził dziewięć miesięcy. Po powrocie z Albanii służył w różnych jednostkach artyleryi polowej, w tym w 2 baterii 124 pułku artylerii polowej, i zakończył służbę w stopniu porucznika.
Od listopada 1919 roku mieszkał we Lwowie, prowadząc własną kancelarię adwokacką. Jako adwokat specjalizował się w sprawach karnych i brał udział m.in. w procesach świętojurskiego (1922), Naftalego Botwina (1925) i Rity Gorgonowej (1932). Jego retoryka uczyniła go jednym z najznakomitszych oratorów lwowskiej palestry, co przyniosło mu przydomek 'lwowski Cicero'. Był zaangażowany w życie intelektualne i kulturalne miasta, współpracując m.in. z lwowskim czasopismem 'Głos Prawa'.
Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 roku, Axer pracował jako administrator w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym. Gdy w czerwcu 1941 roku niemiecka okupacja wprowadziła Judenrat, krótko był pracownikiem wydziału mieszkaniowego i warsztatów samochodowych. Aresztowany 1 września 1942 roku, został przewieziony do obozu zagłady w Bełżcu. Według relacji świadków, spróbował uciec wystając z pociągu w pobliżu miejscowości Ostrów, lecz został schwytany przez Niemców, którzy rozstrzeli go w cmentarzu żydowskim w Radymniej. Ofiarą lustracji i represji totalitarnych systemów, został pochowany symbolicznie na Powązkach Wojskowych w Warszawie.